Her şeyin en kötüsünü en olumsuzunu düşünüyorum ve çoğu zaman oluyor artık içinden çıkamıyorum ben düşündüğüm icin mi oluyor yoksa gerçekleşeceği icin mi düşünüyorum anlayamıyorum. İşe başvuru yapmak istiyorum nasılsa olmazki düşüncesi bir yeri satmak istiyorum nasıl satacağım ki zor düşüncesi bir sınavı kazanmak istiyorum nasıl o kadar yüksek puan alabilirim ki düşüncesi veya bir kadro açılsa kaç yaşındayım gencler dururken ben mi girerim düşüncesi hep hep olumsuza odaklanmak hem engel oluyor kendimi törpülemek meditasyon ve olumlamalarla iyi olmak istesem de herseyin en kotusunu düşünmek çok yorucu uzucu yıpratıcı nasıl düzelir bu durum.. Ve çok güzel planlarım varken 44 yaşımda olduğum icin çoğu hayalimden vazgeçme isteği yine olumsuz düşünceler ya da belkide gerçekler bilmiyorum bazen tam hevesleniyorum geç kalmışlık hissi mahvediyor..

Uzmanımızın Cevabı

Bu yaşadığınız durum, aslında zihninizi korumak için geliştirdiği bir olumsuzluk filtresi gibi çalışıyor. Sürekli “nasılsa olmaz” veya “geç kaldım” düşünceleri, hem kendinize olan güveninizi hem de motivasyonunuzu kırıyor. Bu düşüncelerin çoğu, gerçeğin kendisinden ziyade kaygının ve geçmiş deneyimlerin bıraktığı izlerden kaynaklanır. Bu düşünceler sizin adım atma gücünüzü azalttığı için hedeflere ulaşmanız zorlaşıyor ve bu da kehanet gibi görünmeye başlıyor.
Bunu dönüştürmenin yolu, düşüncelerinizi bastırmak değil, onları fark edip yeniden yapılandırmaktır. “Olmaz” diye düşündüğünüzde kendinize “Bu bir düşünce, gerçek değil. Kanıtım var mı?” diye sormak çok etkili bir tekniktir. Küçük adımlar atmak, başarı hissi yaratarak bu inancı kırar. 44 yaş, birçok insan için yeni bir başlangıç zamanı olabilir; pek çok kişi hayatının ikinci yarısında kariyerini, ilişkilerini, hatta yaşam biçimini değiştiriyor. Meditasyon ve olumlama gibi araçlar faydalı ama tek başına yetmeyebilir; bir psikolog çalışmak, bu düşünce kalıplarını kökten dönüştürmenize ciddi destek sağlar.
